کوه از نخستین سنگ آغاز می شود و انسان از نخستین درد

“به جست و جوی توبر درگاه ِ کوه میگریمدر آستانه دریا و علف....به جستجوی تودر معبر …”

“دوستش میدارم ، چرا که می شناسمش به دوستی و یگانگیشهر همه بیگانگی و عداوت است”

“به تو دست مي‌سايم و جهان را در مي‌يابم،به تو مي‌انديشمو زمان را لمس مي‌کنممعلق …”

“بهاری دیگر امده است اری اما برای زمستان هایی که گذشته نامی نیست”