آموخت که آدم به غیبت عادت می­کند و این عادت به نبودن عزیزان از نبودنشان ناگوارتر است.

“نمی توانست با اندیشه اش درد را آرام کند، انگاری که دردی فیزیکی باشد، اما درد فی…”

“And even before my brain, lingering in consideration of when things had happene…”

“One morning indeed, I felt a sudden misgiving that she not only had left the ho…”

“...Hard people are weak people whom nobody wants, and the strong, caring little…”