در زندگی زخمهایی است که روح را آهسته در انزوا می خورد ومیتراشد

“شانس ما اگر شانس بوددسته بيل درخت مي شد ”

“در زندگی زخمهايی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می خوردو می تراشد.اين در…”

“مرد میزبان: "اصلا من تنبل آفریده شدم. - کار و کوشش مال مردم توخالیس، به این وسی…”

“مرد میزبان: "گفت: «- من هیچ وقت در کیف‌های دیگرون شریک نبوده‌ام، همیشه یه احساس…”