ما را با او سرّی است که جز بر سر دار نمی توان گفت

“شنودم حال بوالفش چغانی که گفتندش چرا خر می نرانی که چون خورشید روشن روی درگشت ب…”

“هر دل که ز سرِّ کار آگاهی داشت درگوشه نشست ومنصبِ شاهی داشت چون نیست ز نفسِ تو کسی …”

“نفست چه کند چو بند نگشایندش با ره که شود که راه ننمایندش با نفس مکن ستیزه کاین …”

“سهل بن عبدالله می گوید : اهل لا اله الا الله بسیارند و مخلصان اندک”