گر نکوبی شیشه ی غم را به سنگ
هفت رنگش میشود هفتاد رنگ

“غنچه با لبخند می گوید تماشایم کنید گل بتابد چهره همچون چلچراغ یک نظر در روی زیب…”

“تفنگت را زمین بگذار که من بیزارم از دیدار این خونبار ناهنجار تفنگ دست تو یعنی ز…”

“دوست می بايد داشت! با نگاهی كه در آن شوق برآرد فرياد، با سلامی كه در آن نور ببا…”

“ندیده ای که حباببه یک تلنگر بادبه چشم هم زدنی مححو می شود ناگاه؟چه اتفاقی باید …”