ای کاش می شد
یک بار
تنها همین
یک بار
تکرار می شدی
تکرار...

“وقتي تو نيستينه هست‌هاي ماچونانكه بايدندنه بايدهامثل هميشه آخر حرفمو حرف آخرم ر…”

“درد، حرف نیستدرد نام دیگر من استمن چگونه خویش را صدا کنم؟”

“دلی سر بلند و سری سر به زیراز این دست عمری به سر برده ایم”

“حرف‌های ما هنوز ناتمام...تا نگاه می‌کنی:وقت رفتن استباز هم همان حکایت همیشگی!پی…”