انبان حرص را جز آوار
هیچ آذوقه ای پر نمی کند.

“پریشونت نبودم؟ من، حیرونت نبودم؟ تازه داشتم می‌فهمیدم که فهم من چقدر کمه اتم تو…”

“ما بدهکاریم...به کسانی که صمیمانه زما پرسیدند: «معذرت می‌خواهم، چندم مرداد است.…”

“بيراهه رفته بودمآن شبدستم را گرفته بود و می‌كشيدزين بعد همه عمرم رابيراهه خواهم…”

“معنای این همه سکوت چیست؟من گم شدم در تو؟یا تو گم شدی در من ای زمان؟کاش هرگز آن …”