کوه از نخستین سنگ آغاز می شود و انسان از نخستین درد

“به جست و جوی توبر درگاه ِ کوه میگریمدر آستانه دریا و علف....به جستجوی تودر معبر …”

“آه اگر آزادی سرودی می خواندکوچکهمچون گلوگاه پرنده ایهیچ کجا دیواری فرو ریخته بر…”

“اي خداوندان ِ خوف‌انگيز ِ شب‌پيمان ِظلمت‌دوست!تا نه من فانوس ِ شيطان را بياويزمدر ر…”

“اشک رازي ست لبخند رازي ست عشق رازي ست اشک آن شب لبخند عشقم بود. قصه نيستم که بگ…”