ای مرگ تو نوشداروی ماتمزدگی و نا امیدی می باشی تو پرتو درخشانی اما تاریکت میپندارند

“در زندگی زخمهایی است که روح را آهسته در انزوا می خورد ومیتراشد”

“دریغا که بار دگر شام شد / سراپای گیتی سیه فام شد همه خلق را گاه آرام شد / مگر م…”

“هرکی هرچی میگه از خودشه, تنها حقیقتی که برای هرکسی وجود داره خود همون شخصه. همه…”

“هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستیکاین کیمیای هستی قارون کند گدا را”