شك دارم به ترانه اي كه زنداني و زندانبان همزمان ميخوانند

“برمیگردم با چشمانمکه تنها یادگار کودکی منندآیا مادرم مرا باز خواهد شناخت؟”

“ما چیستیم؟جز مولکول های فعال ذهن زمینکه خاطرات کهکشان هارامغشوش میکند”

“انبان حرص را جز آوارهیچ آذوقه ای پر نمی کند.”

“در اشکال ، خط مستقیم از هر شکلی به حقیقت، نزدیک تر است چون بی انتهاست به آخرش م…”