چرا به‌یاد نمی‌آورم؟
همیشه‌ی بودن، با هم بودن نیست
چرا به‌یاد نمی‌آورم؟
از هرچه تو را به یاد من می‌آورد، نامی نیست
باران می‌آمد، گفتی بیا به کوه برویم

“نه چراغی برای ماندن وُ نه چمدانی که سهمِ سَفَر ...! تنها می‌دانم که سپيده‌دَم از تحم…”

“دستت را به من بدهنترسبا هم خواهیم پریدحضور و حیات و حوصله ی من از تودرد و بلا و…”

“سنگین از نگفتنم”

“دير برگشتيم تو نبودی راه دور بود تو نبودی رود بی‌قرار بود تو نبودی، و رويای نات…”