ای نمی دانم!
هرچه هستی باش!
اما کاش...
نه،جز اینم آرزویی نیست:
هرچه هستی باش!
اما باش!

“خدا بال و پر و پروازشان دادولی مردم درونِ خوذ خزیدندخدا هفت آسمان باز را ساختولی…”

“دیروز ما زندگی را به بازی گرفتیم،امروز او ما را . . .فردا . . . ؟”

“هر چند که دلتنگ تر از تنگ بلورم با کوه غمت سنگ تر از سنگ صبورم اندوه من انبوه ت…”

“سه شنبه چرا تلخ و بی حوصله؟سه شنبه چرا این همه فاصله سه شنبه چه سنگین، چه سرسخت…”