Οχι απλως θαυμα. Ενα παραμυθι.
Προλαβα να κοιταξω φευγαλεα τα ματια του, πριν θαψει το προσωπο του στα γονατα της Λιζα. Ειδα τα απεραντα βαθη του καστανου χρωματος τους, βαθη στα οποια ειχα χαθει αμετρητες φορες. Δεν υπηρχαν κοκκινοι κυκλοι.
Ο Ντιμιτρι...δεν ηταν πλεον Στριγκόι.
Και εκλαιγε με αναφιλητα.

Author: Richelle Mead