انبان حرص را جز آوار
هیچ آذوقه ای پر نمی کند.

“ما چیستیم؟جز مولکول های فعال ذهن زمینکه خاطرات کهکشان هارامغشوش میکند”

“پریشونت نبودم؟ من، حیرونت نبودم؟ تازه داشتم می‌فهمیدم که فهم من چقدر کمه اتم تو…”

“به ساعت نگاه می‌کنم:حدود سه نصفه شب استچشم می‌بندم تا مباد که چشمانت را از یاد …”

“هی !!! ترک برمی‌دارد زمان، وقتی که دلی می‌بندی.”