Τα σκουρα ματια του με κοιτουσαν - με κοιτουσαν πραγματικα, για πρωτη φορα απο τοτε που μπηκε στο δωματιο. Στην εκφραση του επικρατουσαν αναμεικτα συναισθηματα, που δεν καταλαβαινα. Μπορουσα να διακρινω τα συναισθηματα, οχι ομως αυτο που τα προκαλουσε. Δεος. Θαυμασμο. Θλιψη. Μεταμελεια.

“You're burned into my mind forever. There is nothing, nothing in this world tha…”

“Really, Sage? A date?”I sighed. “Yes, Adrian. A date.”“A real date. Not, like, …”

“Did Belikov bend the rules of time and space to get here so fast? He can do tha…”

“Why would you do that? Why would you act like you didn't know how to drive?" "I…”