Εκεινη τη στιγμη υπηρχαν μονο αυτοι.
Η Σονια εβγαλε μια πνιχτη κραυγη κι ετρεξε προς το μερος του. Αυτο του ερχοταν βολικο, πανω στην ωρα που την τυλιγε στα μπρατσα του, καθως εκεινη επεφτε στην αγκαλια του. Εκεινη εβαλε τα κλαμματα και διεκρινα δακρυα και στο δικο του προσωπο. Παραμερισε τα μαλλια της και εκλεισε στις παλαμες τα μαγουλα της, κοιταζοντας την και επαναλαβανοντας ξανα και ξανα:

Author: Richelle Mead