انسان خون می ریزد، تخم بیدادگری و ستمگری می کارد، پس در نتیجه ثمره جنگ و درد و ویرانی و کشتار می درود.

“لا مال عندي تستولي عليه السلطة و لا دين لدي ليأخذه الشيطان”

“گاهی خنده بیخ گلویم را میگیرد، آخرش هیچکس نفهمید درد من چیست، همه گول خوردند.”

“هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستیکاین کیمیای هستی قارون کند گدا را”

“در همین جهان است که دست کم می توانی امیدوار باشی که روزی کلک خودت را بکنی، امید…”