سنگین از نگفتنم

“می‌گويد بو کن مرابو کن اين معطر عريان راکه تا برگردی و ميان گريه استخاره کنیديگ…”

“تلخ منم،همچون چای سردکه نگاهش کرده باشی ساعات طولانی و ننوشیده باشی.تلخ منم؛چای…”

“چرا به‌یاد نمی‌آورم؟همیشه‌ی بودن، با هم بودن نیستچرا به‌یاد نمی‌آورم؟از هرچه تو…”

“نفس بکش....زندگی کن...دوست بدار....”