شك دارم به ترانه اي كه زنداني و زندانبان همزمان ميخوانند

“حرمت نگه دارم دلم! گلم!کاین اشکها خون بهای عمر رفت من استسرگذشت کسی که هیچ کس ن…”

“هی !!! ترک برمی‌دارد زمان، وقتی که دلی می‌بندی.”

“بيراهه رفته بودمآن شبدستم را گرفته بود و می‌كشيدزين بعد همه عمرم رابيراهه خواهم…”

“معنای این همه سکوت چیست؟من گم شدم در تو؟یا تو گم شدی در من ای زمان؟کاش هرگز آن …”