شك دارم به ترانه اي كه زنداني و زندانبان همزمان ميخوانند

“چه مهمانان بی دردسری هستند مردگاننه به دستی ظرفی را چرک میکنندنه به حرفی دلی را…”

“کتیبه خوان قبایل دوراین,این سرگذشت کودکی است / که به سرانگشت پاهرگز دستش به شاخ…”

“ما بدهکاریم...به کسانی که صمیمانه زما پرسیدند: «معذرت می‌خواهم، چندم مرداد است.…”

“جا مانده است چیزی جاییکه هیچگاه دیگر هیچ چیز جایش را پر نخواهد کردنه موهای سیاه…”