درد، حرف نیست
درد نام دیگر من است
من چگونه خویش را صدا کنم؟

“هر چند که دلتنگ تر از تنگ بلورم با کوه غمت سنگ تر از سنگ صبورم اندوه من انبوه ت…”

“وقتي تو نيستينه هست‌هاي ماچونانكه بايدندنه بايدهامثل هميشه آخر حرفمو حرف آخرم ر…”

“خدا روستا رابشر شهر را...ولی شاعران آرمانشهر را آفریدندکه در خواب هم خواب آن را…”

“مردم همهتو را به خداسوگند می‌دهنداما برای منتو آن همیشه‌ایکه خدا را به توسوگند …”