روزی که در کنج وجودت خودخواهی را کشتی، درد این جهان پدیدارت می‌شود.

“...... موسی رو به نیل کرد، خیره به همان نیل، انگار با نیل صحبت می کند، بدون آن …”

“گذر زمان عبور خورشید است پشت کوه‌ها، تا که روزی خورشید، پشت کوهی جان بکند و به …”

“موسی میان شاگردانش می گشت و می دید بر چنگهای ایشان خاک اسباب کشی شهر گل هنوز به…”

“چه با باور نقش شاهی خود نشسته باشی چه غم گدایی بر ریشۀ دلت زخمه زند، سرانجام سی…”