Ο Μέισον και εγω καθισαμε. Λιγο πριν αρχισει η διαδικασια, ο Ντιμιτρι καθισε διπλα μου, με τα μαλλια πιασμενα πισω και με τη δερματινη καμπαρντινα του τυλιγμενη γυρω του καθως βολευοταν στο καθισμα του. Του εριξα μια εκπληκτη ματια, αλλα δεν ειπα τιποτα. Υπηρχαν λιγοι φυλακες στη συγκεντρωση΄ οι περισσοτεροι εκαναν ελεγχο των ζημιων. Λογικο ηταν. Και να ΄μαι εκει, αναμεσα στους αντρες μου.

Autore: Richelle Mead