شك دارم به ترانه اي كه زنداني و زندانبان همزمان ميخوانند

“پشت این پنجره جز هیچ بزرگ هیچی نیستقصه اینجاست که باید بود،باید خواندپشت این پن…”

“ترس من از مردن و رفتن به آن دنیاو دیدن دوباره‌ی آدم‌های این دنیا ست”

“حرمت نگه دارم دلم! گلم!کاین اشکها خون بهای عمر رفت من استسرگذشت کسی که هیچ کس ن…”

“نیمکت کهنه ی باغخاطرات دورش رادر اولین بارش زمستانیاز ذهن پاک کرده استخاطره شعر…”