گنه ناكرده بادافره كشيدن
خدا داند كه اين درد كمي نيست

“لحظه ی دیدار نزدیک است باز من دیوانه ام ، مستم باز می لرزد ، دلم ، دستم باز گوی…”

“با تو دارد گفت و گو شوريده‏ي مستي-مستم و دانم كه هستم من-اي همه هستي ز تو، آيا …”

“قاصدک! هان، چه خبر آوردي؟از کجا، وز که خبر آوردي؟خوش خبر باشي، امّا، امّاگرد بام …”

“ای درختان عقیم ریشه تان در خاکهای هرزگی مستوریک جوانه ی ارجمند از هیچ جاتان رست…”