دوباره جان و دلم از تو شادمان گردد
در آن زمان که شوی باز مهربان با من

“در من اين جلوه ي اندوه ز چيست ؟در تو اين قصه ي پرهيز که چه ؟در من اين شعله ي عص…”

“و تو رفتی هنوزسالهاست که در گوش من آرام آرامخش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزار…”

“من تمنا کردم که تو با من باشیتو به من گفتی-هرگز-هرگزپاسخی سخت و درشتو مرا غصه ی…”

“!پائـــیزآغاز ِ این سروده‌ی حزن‌انگیزتسلیم ِ برگ در برابر ِ بادی که می‌وزدو باغ در…”