گر نکوبی شیشه ی غم را به سنگ
هفت رنگش میشود هفتاد رنگ

“دوستت دارم را من دلاویز ترین شعر جهان یافته ام دامنی پر کن از این گلکه دهی هدیه…”

“مگر نه این که غمی سهمگین به دل داریممگر نه این که به رنجی گران گرفتاریمنشاطمان …”

“بیمار خنده های توام بیشتر بخندخورشید آرزوی منی گرمتر بتاب”

“ندیده ای که حباببه یک تلنگر بادبه چشم هم زدنی مححو می شود ناگاه؟چه اتفاقی باید …”