و قاف
حرف آخر عشق است
آن جا که نام کوچک من
آغاز می شود

“اینجا همه هر لحظه می پرسند :ــ « حالت چطور است؟ » اما کسی یکباراز من نپرسید:ــ …”

“ای نمی دانم!هرچه هستی باش!اما کاش...نه،جز اینم آرزویی نیست:هرچه هستی باش!اما با…”

“ای کاش می شدیک بارتنها همین یک بارتکرار می شدیتکرار...”

“دلی سر بلند و سری سر به زیراز این دست عمری به سر برده ایم”