It's too easy to criticize a man when he's out of favour, and to make him shoulder the blame for everybody else's mistakes.
Leo TolstoyTags: criticism blame scapegoating scapegoat
A man on a thousand mile walk has to forget his goal and say to himself every morning, 'Today I'm going to cover twenty-five miles and then rest up and sleep.
Leo TolstoyTags: endurance war-and-peace pacing
I don't think badly of people. I like everybody, and I'm sorry for everybody.
Leo TolstoyTags: sonya
A battle is won by the side that is absolutely determined to win. Why did we lose the battle of Austerlitz? Our casualties were about the same as those of the French, but we had told ourselves early in the day that the battle was lost, so it was lost.
Leo TolstoyTags: war victory battle defeat defeatism win
Isi cauta teama de moarte pe care o simtise inainte si n-o mai gasi. Unde e? Care moarte? Nu mai exista nicio teama, pentru ca nu mai exista moartea. In locul mortii era lumina. "Va sa zica, asta e!" exclama deodata cu glas tare, "Ce bucurie!". Toate acestea se petrecura pentru el intr-o clipa, si intelesul clipei ramase acelasi pana la sfarsit. Pentru cei din jurul lui insa, agonia mai dura doua ore. In piept ii clocotea ceva: trupul slabit tresarea. Pe urma, clocotul si horcaitul devenira tot mai tare. "S-a sfarsit", spuse cineva la capataiul lui. Auzi cuvintele si le repeta in gand. "S-a sfarsit cu moartea, isi spuse. Nu mai exista."
Trase aer in piept, se opri la jumatatea unui suspin, trupul i se destinse si muri.
De la o vreme, Ivan Ilici isi petrecea mai tot timpul incercand sa retraiasca clipele de odinioara, cand vechile sentimente il tinusera departe de ideea mortii. Bunaoara isi spunea: "Am sa ma ocup de slujba, doar in ea mi-am gasit rostul vietii." Si se ducea la Curte, indepartand de el toate indoielile; intra in vorba cu colegii, se aseza cum ii era altadata obiceiul, imbratisand ganditor publicul cu o privire distrata, si se rezema cu amandoua mainile slabite de bratele fotoliului de stejar, se apleca, cum facea si inainte spre colegul sau, isi lua dosarul mai aproape, schimba cateva cuvinte in soapta si-apoi deodata, ridicand ochii si indreptandu-se in jilt, rostea formula de rigoare si incepea procesul. Dar brusc, in toiul sedintei, fara a se sinchisi de desfasurarea procesului, durerea dintr-o parte isi incepea actiunea distrugatoare. Ivan Ilici isi pleca mai intai urechile la ea , apoi isi alunga gandul de la ea , dar ea isi continua actiunea si ii aparea in fata ochilor, se uita la el, iar el sta impietrit, cu ochii stinsi si se intreba: "Oare numai ea sa fie realitatea ?
Leo TolstoyOare nu e limpede, pentru toti in afara de mine, ca ma sfarsesc ? Si nu e vorba decat de saptamani, de zile ― poate chiar acum mor. A fost lumina si-acum e intuneric. Am fost aici si-acum plec acolo! Unde ?" Il trecura fiori, respiratia i se opri. Nu auzea decat bataile inimii. "N-am sa mai exist ― si-atunci ce-o sa fie? N-o sa fie nimic. Unde am sa fiu cand n-am sa mai exist? Cum? Chiar moartea? Nu, nu vreau!" Se ridica din pat, vru sa aprinda lumanarea, bajbai cu mainile tremuratoare, scapa lumanarea si sfesnicul pe jos si cazu din nou in pat, pe perna. "De ce ? Totuna e, isi spuse, privind cu ochii deschisi in intuneric. Moartea. Da, moartea. Si nimeni din ei nu stie si nici nu vrea sa stie, si nu le e mila. Ei canta! (auzea ca din departare, de dupa usa, glasuri si refrene.) Lor le e totuna, dar si ei o sa moara. Natangii! Eu mai devreme, ei mai tarziu; dar si ei o sa pateasca la fel. Acum se veselesc. Dobitocii!
Leo TolstoyCa era dimineata ori seara, vineri ori duminica ― ii era totuna; era la fel, aceeasi durere surda, chinuitoare, care nu-l lasa o clipa; mereu constiinta vietii care se stinge fara putinta de impotrivire, dar care mai dainuie; moartea care se apropia, cumplita si hada ― numai ea singura era realitatea, iar celelalte toate...minciuna. La ce bun sa mai tii socoteala zilelor, saptamanilor, ceasurilor ?
Leo TolstoyKişisel yarara, çıkara dayanmayan bir eylemin sağlam olmayacağı inancındayım. Genel bir felsefe gerçeğidir bu."
***
"Bunun nasıl yapılacağı sorunun ayrıntısıdır. Ortada gerçek olan bir şey varsa o da bunun yapılabileceğidir."
***
"Sahi, tuhaf bir şey var burada.Eski çağların kutsal ateşi korumakla görevli Vesta rahibeleri gibi, soyumuzun süreliliğini sağlamakla görevlendirilmişiz sanki.Yalnızca bu amaçla, kendimizi düşünmeden yaşayıp gidiyor gibiyiz."
***
"Bence savaş öylesine kanlı, öylesine korkunç bir şeydir ki, hiçbir insan -Hristiyan demiyorum-savaşı başlatmak sorumluluğunu üzerine alamaz.Bu sorumluluğu ancak buna zorlanan, savaş onun için kaçınılmaz olan bir devlet alabilir üzerine.Öte yandan, bilim de, sağduyu da, devlet işlerinde, özellikle savaşta yurttaşın kişisel iradesini reddederler.”
***
"Hayır. Tartışamam onlarla. Hiçbir şeyin işlemediği bir zırh var onların üzerinde Bence çıplağım."
(Konstantin Levin)
Beni tanıdığını sandı. Oysa beni tanıyan herhangi bir kimsenin tanıdığı kadar az tanıyor beni o da.Kendim bile tanımıyorum kendimi.Fransızların deidği gibi, nelerden zevk aldığımıbiliyorum, yalnızca.
Leo Tolstoy« first previous
Page 69 of 112.
next last »
Data privacy
Imprint
Contact
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Funktionalität bieten zu können.