کسانی هستند که از بیست سالگی شروع به جان کندن می کنند.

“ای مرگ تو نوشداروی ماتمزدگی و نا امیدی می باشی تو پرتو درخشانی اما تاریکت میپند…”

“ما مُرده ها را نیایش می کنیم - ما گوساله سامری را ستایش می کنیم - ما پیشوا و قائ…”

“او همهٔ این علما و فضلا را بزرگ کرده بود و خوب می‌شناخت، به فرنگ رفته‌ها و متجدد…”

“تقلید عیب نیست، دزدی و چاپیدن عیب است”