راست است که صاحبان دل های حساس نمی میرند...بی هنگام ناپدید میشوند

“اي خداوندان ِ خوف‌انگيز ِ شب‌پيمان ِظلمت‌دوست!تا نه من فانوس ِ شيطان را بياويزمدر ر…”

“همه لرزش دست و دلم از آن بود که عشق پناهی گرددپروازی نهگریزگاهی گرددآی عشق آی ع…”

“درخت با جنگل سخن می‌گويد علف با صحراستاره با کهکشان و من با تو سخن می‌گويم نامت…”

“میان آفتاب های همیشهزیبائی تولنگری ست -نگاهت شکست ستمگری ست -و چشمانت با من گفت…”