بیمار خنده های توام بیشتر بخند
خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

“گر نکوبی شیشه ی غم را به سنگهفت رنگش میشود هفتاد رنگ”

“در پناه باده باید رنج دوران را ز خاطر بردبا فریب شعر باید زندگی را رنگ دیگر داد…”

“انکه اموخت به ما درس محبت میخواستجان چراغان کنی از عشق کسیبه امیدش ببری رنج بسی…”

“تفنگت را زمین بگذار که من بیزارم از دیدار این خونبار ناهنجار تفنگ دست تو یعنی ز…”