Je ne connais qu'un seul devoir et c'est celui d'aimer.
Albert CamusI enjoyed my own nature to the fullest, and we all know there lies happiness, although, to soothe one another mutually, we occasionally pretend to condemn such joys as selfishness.
Albert CamusAfficher la citation en allemand
Montrer la citation en français
Montrer la citation en italien
In fact, it comes to this: nobody is capable of really thinking about anyone, even in the worst calamity. For really to think about someone means thinking about that person every minute of the day, without letting one’s thoughts be diverted by anything- by meals, by a fly that settles on one’s cheek, by household duties, or by a sudden itch somewhere. But there are always flies and itches. That’s why life is difficult to live.
Albert CamusMots clés life
İnşallah bu gece köpekler havlamaz. Hep benimkiymiş gibi geliyor bana.
Albert CamusDinliyordum. Bana zeki dediklerini duyuyordum. Yalnız şunu anlamıyordum: Herhangi bir kimsedeki erdemler, nasıl oluyordu da bir suçlu aleyhine ezici bir kanıt olabiliyordu?
Albert CamusTekerlekler üzerinde kayan zindanımın karanlığında, yorgunluğun ta derinliklerinden gelişmişçesine, sevdiğim bir kenti, kendimi mutlu hissettiğim belli bir saatin bütün bu alışılmış gürültülerini eskisi gibi, bir bir bulur gibi oldum. Gerginliğini yitiren havada, gazete satıcılarının sesi, küçük parktaki son kuşların ötüşü, sandviç satıcılarının bağrışması, kentin yüksek dönemeçlerinde tramvayların çıkardığı iniltili gıcırtılar ve göğün daha gece limanın üzerine çökmeden önceki uğultusu, bütün bunlar, benim için, cezaevine düşmeden önce bildiğim gözü kapalı bir gezintiyi düzenliyordu. Evet, bu saat, bundan çok zaman önceleri, kendimi mutlu hissettiğim bir saatti. Beni o zamanlar bekleyen, hep hafif ve deliksiz bir uykuydu. Ama yine de bir şeyler değişmişti. Yarını gözlerken, kendimi yeniden hücremde buluverdim. Yaz göklerinde uzanıp giden o bildik yollar insanı günahsız uykulara da zindanlara da götürebiliyormuş demek.
Albert CamusMartyrs, my friend, have to choose between being forgotten, mocked or used. As for being understood - never.
Albert CamusBut what then is capital punishment but the most premeditated of murders, to which no criminal's deed, however calculated it may be, can be compared? For there to be equivalence, the death penalty would have to punish a criminal who had warned his victim of the date at which he would inflict a horrible death on him and who, from that moment onward, had confined him at his mercy for months. Such a monster is not encountered in private life.
Albert CamusMots clés murder capital-punishment
On some evenings it would sadden Jacques to look at them (workers). Until then he had only known the riches and the joys of poveryy. But now heat and boredom and fatigue were showing him their curse, the curse of work so stupid you could weep and so interminably monotonous that it made the days too long and, at the same time, life too short.
Albert CamusYou alone will know why I killed myself. You know my principles. I hate those who commit suicide. Besause of what they do TO OTHERS. If you have to do it, you must disguise it. Out of kindness.
Albert Camus« ; premier précédent
Page 45 de 110.
suivant dernier » ;
Data privacy
Imprint
Contact
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Funktionalität bieten zu können.