گاهی خنده بیخ گلویم را میگیرد، آخرش هیچکس نفهمید درد من چیست، همه گول خوردند.

“دریغا که بار دگر شام شد / سراپای گیتی سیه فام شد همه خلق را گاه آرام شد / مگر م…”

“هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستیکاین کیمیای هستی قارون کند گدا را”

“از دیدگاه آدم مدرن، درد به مظهر تنهایی و غایت مقصود بدل می شود.”

“أنا أكتب فقط من أجل حاجتي إلي الكتابة التي صارت ضرورية لي ، أنا محتاج ، محتاج أ…”