چقدر تلخ و ترسناک است هنگامیکه آدم هستی خودش را حس می کند.

“دریغا که بار دگر شام شد / سراپای گیتی سیه فام شد همه خلق را گاه آرام شد / مگر م…”

“من برای آب می میرموقتیکه شنا می کنم مثل اینست که همۀ پرندگان، همۀ طبیعت با من گ…”

“اگر زندگانی سپری نمی شد چقدر تلخ و ترسناک بود.”

“این هوشی که به آن می نازیم و در هر ساعت به آن تفاخر می کنیم، در هر دقیقه ما را …”