“برمیگردم با چشمانمکه تنها یادگار کودکی منندآیا مادرم مرا باز خواهد شناخت؟”

“بيراهه رفته بودمآن شبدستم را گرفته بود و می‌كشيدزين بعد همه عمرم رابيراهه خواهم…”

“نیمکت کهنه ی باغخاطرات دورش رادر اولین بارش زمستانیاز ذهن پاک کرده استخاطره شعر…”

“ما چیستیم؟جز مولکول های فعال ذهن زمینکه خاطرات کهکشان هارامغشوش میکند”