در زندگی زخم هایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا میخورد و میتراشد

“مردم هر جای دنیا ممکن است که به یک چیز و یا حقیقتی پایبند باشند مگر اینجا که مس…”

“There are sores which slowly erode the mind in solitude like a kind of canker.”

“دریغا که بار دگر شام شد / سراپای گیتی سیه فام شد همه خلق را گاه آرام شد / مگر م…”

“أنا أكتب فقط من أجل حاجتي إلي الكتابة التي صارت ضرورية لي ، أنا محتاج ، محتاج أ…”