و این منطقه ی متروک
نظامی ست
دیرزمانی ست که مسکونی نیست

“ریشه هامدیدی که راهِ شیری چه طور کلافه ام می کردبا آب شُشم داشتم مسیر گنگِ هستی را…”

“نهنگ نهنگي ست كه خوابش كرده ام تار وُ پودش را به اقيانوس ريخته امو از مرزهاي لوط…”

“چشم هام به نورِ کم عادت کرده اندبه آن ها دکمه دوختم در تاریکی لمس ام کن”

“شعله هاي گرمايي نشسته بوديم سكونِ معلق هوا را يكريزبه نخ مي كشيديمتمام ذهنم اين…”