روزى كه انسان دريابد گرفتار وحشت بى پايهئى است كه نخستين ثمرهاش اطاعت محض است روز مباركى است

“بیتوته‌ی کوتاهی‌ست جهان در فاصله‌ی گناه و دوزخخورشید همچون دشنامی برمی‌آیدو روز…”

“لبانتبه ظرافت شعرشهوانی ترین بوسه ها را به چنان شرمی مبدل می کندکه جاندار غار ن…”

“از مهتابی به کوچه خم می شومو به جای همه محرومان زمینمی گریمآه...من حرام شده ام”

“مرهم زخم های کهنه ام کنج لبان توست!بوسه نمیخواهم،چیزی بگو.”