مرهم زخم های کهنه ام کنج لبان توست!
بوسه نمیخواهم،چیزی بگو.

“کوه با نخستین سنگ ها آغاز می شودو انسان با نخستین درددر من زندانی ، ستمگری بودک…”

“راست است که صاحبان دل های حساس نمی میرند...بی هنگام ناپدید میشوند”

“در انتهای اندوه دریچه روشن گشاده است ”

“دوستش میدارم ، چرا که می شناسمش به دوستی و یگانگیشهر همه بیگانگی و عداوت است”