از دیدگاه آدم مدرن، درد به مظهر تنهایی و غایت مقصود بدل می شود.

“در همین جهان است که دست کم می توانی امیدوار باشی که روزی کلک خودت را بکنی، امید…”

“خاصیت هر نسلی اینست که آزمایش نسل گذشته را فراموش بکند”

“در زندگي زخمهايي هست كه مثل خوره در انزوا روح را اهسته مي خورد و مي تراشد. اين …”

“او همهٔ این علما و فضلا را بزرگ کرده بود و خوب می‌شناخت، به فرنگ رفته‌ها و متجدد…”