از دیدگاه آدم مدرن، درد به مظهر تنهایی و غایت مقصود بدل می شود.

“خیام اگر ز باده مستی خوش باش با لاله رخی اگر نشستی خوش باش چون عاقبت کار جهان ن…”

“سایه ام هست که مرا وادار به حرف زدن می کند، فقط او می تواند مرا بشناسد.”

“انسان ظالم ترین و فاسد ترین حیوانات است، به غیر از منفعت و هوا و هوس خود چیز دی…”

“من برای آب می میرموقتیکه شنا می کنم مثل اینست که همۀ پرندگان، همۀ طبیعت با من گ…”