از دیدگاه آدم مدرن، درد به مظهر تنهایی و غایت مقصود بدل می شود.

“إن ما كان يبعث في العزاء هو الأمل في العدم بعد الموت ، كانت فكرة الحياة بعد الم…”

“تقلید عیب نیست، دزدی و چاپیدن عیب است”

“I thought to myself: if it’s true that every person has a star in the sky, mine…”

“آنچه زندگانی را زهرآلود می کند جنگ برای زندگی نیست، بلکه کشمکش سر چیزهای پوچ و …”