کوه ها با هم اند و تنها یند
همچو ما ،با همان تنهایان

“کوه با نخستین سنگها آغاز می شود و انسان با نخستین درد من با نخستین نگاه تو آغاز…”

“هرگز شب را باور نکردمچرا کهدر فراسوهای دهلیزش به امید دریچه ئی بسته بودم دل...”

“اي خداوندان ِ خوف‌انگيز ِ شب‌پيمان ِظلمت‌دوست!تا نه من فانوس ِ شيطان را بياويزمدر ر…”

“لبانتبه ظرافت شعرشهوانی ترین بوسه ها را به چنان شرمی مبدل می کندکه جاندار غار ن…”