کوه ها با هم اند و تنها یند
همچو ما ،با همان تنهایان

“حرف مزخرف خريدار ندارد، پس تو که پوزه بند به دهان من ميزنی از درستی انديشهمن، ا…”

“به جست و جوی توبر درگاه ِ کوه میگریمدر آستانه دریا و علف....به جستجوی تودر معبر …”

“هزار کاکلیِ شاددر چشمانِ توستهزار قناری خاموشدر گلوی منعشق راای کاش زبانِ سخن بودآ…”

“ای کاش می توانستنداز آفتاب یاد بگیرندکه بی دریغ باشنددر دردها و شادیهایشانحتیبا…”