رگ هاي من است اين شهر كه به خواب رفته است

“عناصري جزء به جزء كه به من وابسته اند و از خونِ من رنگ مي گيرنداين سرزمين كه بي …”

“سرگيجه قرار نبود امروز را له نكني؟شال گردنم كه پشمي نيست!چرا تمام سطوح را گرد گ…”

“تنها ساکن این خانه قرقی غمگینی ستبست نشسته ام و گلبول های خونم فرار می کنندشرطی…”

“آخرین خیابان تهرانروبه فرودگاه حالا برآیند دست هایم سرزمینی ست گنگبه اندازه ی ی…”