رگ هاي من است اين شهر كه به خواب رفته است

“آخرین خیابان تهرانروبه فرودگاه حالا برآیند دست هایم سرزمینی ست گنگبه اندازه ی ی…”

“فانوسِ دریایی به پهلو خوابيده بودم ،داشتم با پاهام اقيانوس ها را يكي در ميان جا…”

“طبیعت بیجانبراي سطح ميز يك لامپ كافي ست(نور پس زمينه آنقدر زياد است كه بر نرمه …”

“زواياي اين قاب1سال ها از آنروز گذشته است كه من به چهره ي پيرم در آينه نگاه مي ك…”