بهاری دیگر امده است اری اما برای زمستان هایی که گذشته نامی نیست

“در فراسوی مرزهای تن ات تو را دوست می دارم آینه ها و شب پره ها ی مشتاق را به من…”

“سكوت ‏آبمى‏تواندخشكى ‏باشد و فرياد عطشسكوت ‏گندممى‏تواندگرسنه‏گى ‏باشد و غريو پ…”

“درخت با جنگل سخن می گویدعلف با صحراستاره با کهکشانو من با تو سخن می گویمنامت را…”

“سرودِ پنجم سرودِ آشنایی‌های ژرف‌تر استسرودِ ستایشی دیگرستایشِ دستی که مضرابش نوازشی…”