بهاری دیگر امده است اری اما برای زمستان هایی که گذشته نامی نیست

“لبانتبه ظرافت شعرشهوانی ترین بوسه ها را به چنان شرمی مبدل می کندکه جاندار غار ن…”

“ای کاش می توانستنداز آفتاب یاد بگیرندکه بی دریغ باشنددر دردها و شادیهایشانحتیبا…”

“آنکه می گوید دوست ات می دارمخنیاگر غمگینی ستکه آوازش را از دست داده است.ای کاش …”

“هرگز از مرگ نهراسيده‌اماگرچه دستان‌اش از ابتذال شکننده‌تر بود.هراس ِ من باري همه…”