از دیدگاه آدم مدرن، درد به مظهر تنهایی و غایت مقصود بدل می شود.

“لا أدري لماذا كانت حياة الآخرين و مساراتهم المتنوعة تصيبني بالغثيان في حين أنني…”

“چقدر تلخ و ترسناک است هنگامیکه آدم هستی خودش را حس می کند.”

“اگر زندگانی سپری نمی شد چقدر تلخ و ترسناک بود.”

“ما برای نگهداری آزادی خودمان جنگیده ایم، هیچگاه بنام کیش و آئین با دیگران جنگ ن…”