از دیدگاه آدم مدرن، درد به مظهر تنهایی و غایت مقصود بدل می شود.

“در زندگي زخمهايي هست كه مثل خوره در انزوا روح را اهسته مي خورد و مي تراشد. اين …”

“اگر مرگ نبود همه ارزویش میکردند”

“تقلید عیب نیست، دزدی و چاپیدن عیب است”

“چقدر تلخ و ترسناک است هنگامیکه آدم هستی خودش را حس می کند.”