در این بازیگر خانه ی دنیا هر کسی یک جور بازی می کند تا هنگام مرگش برسد.

“ما مُرده ها را نیایش می کنیم - ما گوساله سامری را ستایش می کنیم - ما پیشوا و قائ…”

“هرچه قضاوت آنها درباره من سخت بوده ‌باشد نمی‌دانند که من پیشتر خودم را سخت‌تر ق…”

“دلم دیوانه شد ای عاقلان آرید زنجیریکه نبود چاره ی دیوانه جز زنجیر تدبیری”

“دریغا که بار دگر شام شد / سراپای گیتی سیه فام شد همه خلق را گاه آرام شد / مگر م…”