در این بازیگر خانه ی دنیا هر کسی یک جور بازی می کند تا هنگام مرگش برسد.

“*پرنده ای که به دیار دیگر رفت دیگر بر نمی گرددآینۀ شکستهصادق هدایت”

“در زندگی زخم هایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا میخورد و میتراشد”

“In the course of my life I have discovered that a fearful abyss lies between me…”

“خیام اگر ز باده مستی خوش باش با لاله رخی اگر نشستی خوش باش چون عاقبت کار جهان ن…”